Na wybór drzwi wewnętrznych bardzo często wpływa wygląd i cena. Ich właściwości rzadko zaprzątają uwagę inwestorów. A wszakże to, co się kryje wewnątrz drzwi, w istotny metodę wpływa na ich izolacyjność (akustyczną i termiczną) oraz dodatkowo trwałość. Dobrze jest zatem "zajrzeć" drzwiom do wnętrza. Drzwi zewnętrzne mają przede wszystkim chronić lokal mieszkalny przed intruzami, zapewniać bezpieczeństwo i izolować akustycznie oraz termicznie. Dlatego nabywając je, poświęca się kilka wątpliwości ich parametrom technicznym. Drzwi wewnętrzne też w ogromnej liczbie przypadków oddzielają pomieszczenia nieogrzewane od ogrzewanych (na przykład spiżarnię lub garderobę od kuchni czy holu), miejsca ciche od hałaśliwych (czyli pokoje dzieci od gabinetu przeznaczonego do pracy). Dlatego muszą wytrzymać nieomalże równie wiele jak drzwi zewnętrzne: być odporne na wilgoć, zmiany temperatury, zadrapania i inne uszkodzenia mechaniczne, dobrze znosić przypadkowe trzaśnięcie nimi itp. To, z czego i jak były wykonane, odgrywa więc istotną rolę. Mocny szkielet Stanowi go rama, bardzo często zwana ramiakiem, która jest podstawą całej konstrukcji. Może być zrobiona z klejonego drewna iglastego albo (rzadko) liściastego. Niektórzy producenci oferują drzwi z ramiakami z płyty MDF. Ponieważ sam ramiak tworzyłby zbyt wątłą konstrukcję, umiejscowione jest w nim tak zwane wypełnienie. Jego priorytetowym celem jest stabilizowanie konstrukcji, niemniej jednak w zależności od materiału, z którego zostało zrealizowane, ma możliwość również pełnić funkcję izolacji termicznej i akustycznej. Najprostszym i najpopularniejszym wypełnieniem jest tak zwany plaster miodu wyprodukowany z... papieru. Do budowy tej sześciobocznej struktury wybierany jest papier sztywny i odporny na nacisk. Jego odporność jest tym większa, im bardziej jest wysuszony. Wielką zaletą papierowego plastra miodu jest mała objętość i nieduży ciężar. Dają one oszczędności w magazynowaniu i transporcie. Dlatego drzwi z tym wypełnieniem posiadają relatywnie niską cenę. Natomiast plaster miodu posiada też wady - jeśli do wnętrza drzwi dostanie się wilgoć lub, co gorsza, woda, grozi mu utrata właściwości. Co więcej co prawda korzystnie minimalizuje on ciężar drzwi (ważą około 17 kg), niemniej jednak nie stanowi skutecznej bariery dla chłodu i hałasu. Dlatego tam, gdzie liczą się właściwości izolacyjne, lepsze będą drzwi z innym wypełnieniem, przykładowo z płyty wiórowej - otworowej lub pełnej. Płyta otworowa powoduje jednakże, że drzwi o typowej szerokości (80 cm) ważą blisko 30 kg, a w przypadku płyty zypełnej - około 38 kg. By więc obciążenie ramiaka cięższą płytą wiórową nie wpłynęło niekorzystnie na jego właściwości, wypełnienie to montuje się na dodatkowej ramie ze sklejki. Wzmacnia to jeszcze konstrukcję drzwi .widoczna jest zewnętrzna powłoka drzwi, czyli płyciny. Są one wykonywane z różnych materiałów, mogą mieć rozmaite kolory i wzory. Do ich produkcji częstokroć stosuje się płyt HDF i MDF, malowanych, lakierowanych, foliowanych albo okleinowanych. Skrzydła malowane są gładkie, bez widocznej struktury drewna, jednakże lakierowane posiadają powierzchnię przypominającą drewno - tak zwany molet. Farby i lakiery stosowane poprzez producentów drzwi są często utwardzane promieniami UV, co sprawia, że schną bardzo szybko i dzięki temu malowana powierzchnia nie jest narażona na zanieczyszczenie. Płyciny drzwi wewnętrznych mogą być też pokryte folią z PCW. Całkiem dobrze niż malowanie imituje ona kolory i strukturę drewna (przy porównywalnej cenie). Folia jest bardzo odporna na uszkodzenia mechaniczne. Dobrze znosi również działanie wilgoci. Bardzo popularnym materiałem na płyciny drzwi są laminowane płyty HDF. Pokrywa się je okleinami z włókien celulozowych (z nadrukiem naśladującym barwę i strukturę różnorakich gatunków drewna) zespolonych żywicami. Laminaty do wykańczania drzwi mogą posiadać grubość 0,2 albo 0,5 mm. Są najtrwalszym wykończeniem drzwi, nie gorzej niż pozostałe materiały znoszą urazy mechaniczne. Ich dużą wadą jest brak możliwości odnowienia - zniszczonego laminatu nie da się przeszlifować i polakierować (jak drewna), a pomalowany nie wygląda zbyt dobrze. Drogie, niemniej jednak wykwintne są płyciny pokryte fornirem, czyli cienką warstwą drewna. Gwarantuje on naturalne kolory oraz usłojenie. Dlatego drzwi fornirowane są uznawane za najbardziej eleganckie, najlepiej również pasują do wnętrz urządzonych stylowo, choć dobrze komponują się także z nowoczesnymi aranżacjami z dużym udziałem drewna. Uszkodzony fornir można w razie potrzeby uzupełnić lub wymienić. Niestety, im szlachetniejszy gatunek drewna, tym wyższa cena drzwi fornirowanych. Można również kupić drzwi w całości zrealizowane z drewna klejonego: lakierowanego, bejcowanego czy olejowanego. W ogromnej liczbie przypadków dobrze się prezentują i mają niepowtarzalny wygląd (związany z oryginalną barwą drewna i jego charakterystycznym rysunkiem słojów). Ich płyciny można kilkukrotnie odnawiać. Natomiast oprócz tych niewątpliwych zalet takie skrzydła posiadają też wady. Pierwszą z nich jest wysoka cena, drugą konieczność kupowania ich u renomowanych wykonawców. Umożliwia to uniknąć takich niespodzianek jak drzwi paczące się czy pękające na skutek złego przygotowania drewna.

http://drzwiwewnetrzne.mazury.pl/

data dodania wpisu: 14-12-2010

Keywords: dom,drzwi , drzwi wewnętrzne